Μόνο αν κλεισω τα ματια μου μπορω να αφησω τις λεξεις να φυγουν,σε φοβαμαι σου ειπα και το εννοω.καθε λεξη που βγαινει απ το στομα μου την εννοω..Φοβαμαι τον πονο που θα ερθει οταν εσυ θα φευγεις.Αν ηταν πληκτρα η ζωη μας θα διαλεγα την παυση,να σταματησουν ολα πριν ερθεις η πριν φυγεις.Μην φυγεις..Την πιο ομορφη στιγμη θα την ζησω πιστευω οταν το προσωπο μου ερθει σε επαφη με το σωμα σου,με τον λαιμο σου,να μυρισω το δερμα σου,η μυρωδια σου αυτη που θα μεινει στο μυαλο μου μεχρι την επομενη φορα..Να σε κοιταζω εστω και απο εδω να ζωγραφιζεις ηταν σαν να μοιραστηκα στα δυο απο τον θαυμασμο που σου εχω,κι ολα με αγγιζαν εκτος απο εσενα...

Άλλη μια μέρα χώρις εσένα και πάλι το ίδιο νιώθω,σαν κατι να λείπει.Πάλι εσύ,όλα εσύ.

"Όχι. Τίποτα δεν είναι ικανό να με κρατήσει μακριά σας. Η αγάπη μας είναι αγνή και θα διαρκέσει για όσο ζούμε. Αντίο! Δεν υπάρχει τίποτα που δε θα θυσίαζα για χάρη σας." 

Δεν βγαίνει απο το μυαλό μου η σκηνή που ζωγράφιζες.. Λίγες οι ώρες στο 24ωρο, δεν μου φτάνουν δεν μου φτάνεις,με πνίγουν τα συναισθήματα μου.

"Θα σε μπουκώσω με όλες τις χαρές της σάρκας μέχρι να λιγοθυμήσεις, να πέσεις να πεθάνεις. Θέλω μαζί μου να τα χάσεις ολότελα και να ομολογήσεις κρυφά στον εαυτό σου ότι ποτέ δεν είχες τολμήσει να ονειρευτείς τέτοιο παραλήρημα...". 

Οι μέρες  φεύγουν κι εσυ δεν είσαι εδώ, ακόμη δεν είσαι εδώ. Πόσο με θλίβει η απουσία σου...Ποτέ δεν σε είχα κι όμως μου λείπεις,απ'όλα μου λείπεις.Η μυρωδιά σου, θέλω να την νιώσω, να την γευτώ.Να έρθει εκείνη η στιγμή που θα σου πώ,μη  σταμάτα,με πνίγεις τόσο σφιχτά.

Λές πως είμαι ονειροπόλος και φιγούρα μιας άλλης εποχής... εγώ όμως τα αγαπάω τα όνειρα μου τα χρειάζομαι για να είμαι καλά... 

Παρασκεύη 15/07/΄16 Σήμερα βγήκες με τον Κώστα, δεν σε ενοχλώ θέλω να σας αφήσω να τα πείτε.Να πείτε τι;  

Μίλησα με την Α...έφυγε δεν τους πήγε όπως περίμεναν...Κι εκείνη πληγώθηκε τόσο. Κι αν γίνει το ίδιο με εμάς; Κι αν είσαι ο Δ..για 'μένα; Δεν θα το αντέξω αυτό.Πολύς ο πόνος..Ήταν τόσο θλιμμένη και τόσο λυπημένη,υπέφερα κι εγώ μαζί της.

Σήμερα έμεινα στο σπίτι της Ε..κι εσύ πήγες Λαύριο.Ήπιαμε εδώ και εσύ με κοροίδευες τόσο όμορφα επειδή σου έλεγα τα δικά μου..Αγόρι μου,απο τότε που σε γνώρισα είμαι μεθυσμένη..

Τετάρτη  20/07/΄16 Τι νύχτα θεέ μου,έγινε οτι έγινε ..κι εσύ μου λές δεν ξέρεις αν είσαι ερωτευμένος η όχι. Πέρασε άραγε απ το μυαλό σου πως ένιωσα;;;;;;  

Τα άλλαξα όλα, όλα μου τα ρεπό που είχαμε κανονίσει να περάσουμε μαζί.Αφού δεν υπάρχει το μαζί....

Σήμερα μου είπες πώς όλα αυτά ήταν απο τις ανασφάλειες σου,και οι δικές μου; Σε προβλημάτισαν ποτέ;Αλλά τι λεώ;Ε;  Τώρα τρώω το κράξιμο της ζωής μου γιατί βιάστηκα λες.Να ήξερες,μόνο να ήξερες.Ας με κράζεις δεν με νοιάζει, το μόνο που σκέφτομαι ειναι οτι ....                                                                                                                                            Έχω τόσα βράδια να σε δω 

 και περιμένω

μέσα μου ένα άλογο τυφλό
αγριεμένο
μη καπνίζεις τόσο, σ' αγαπώ
και να προσέχεις
μη σε πάρει σύννεφο λευκό
και να μη τρέχεις.
Πόσο μου λείπεις, πόσο μου λείπεις...
Ένα τηλεφώνημα προχτές
μη μου αλλάζεις
πάγωσε στα χείλια ο καφές
μη με ξεχάσεις
μια φωτογραφία δυο διπλά
και στην υγειά σου
δυο τσιγάρα όπως μια φορά
κι όλα δικά σου.
Πέρασαν δυο μήνες σε ζητώ
και με πονάω
κόλλησαν οι δείχτες στο κενό
και πού να πάω......

Κυριακή 24/07/'16    Ειμαστε οι επιθυμίες μας...αυτό που δεν έχουμε είπες παλι.Κουβέντες που δεν σκέφτεσαι πριν πείς....Κι εγώ ειμαί εδώ μόνη μου,να αλλάζω όπως μου διαλέγεις τα καινούρια μου κοστούμια, να φοράω τα συναισθήματα που εσύ μου επέλεξες, γιατί ακόμη μια φορά...

Μέτρησα τις πιο βαθιές μας διαφορές
κι ήταν η σχέση μας αυτές
χάιδεψέ τες αν τις δεις ποτέ
Κι έπειτα το χρόνο μέτρησα να δω
αν προλαβαίνω να σου πω
Από μένα πόσα δεν μπορώ
Ό,τι κι αν γίνει ένα να λες
πως μ' αγαπάς χίλιες φορές
πως μ' αγαπάς χίλιες φορές
κι εγώ...εσένα
Κι αν μείνει τ' όνειρο μισό
κι αν το φιλί χαθεί κι αυτό
Ένα να λες σαν να `ναι χθες
Πως μ' αγαπάς χίλιες φορές...
Έψαξα έτσι ένα ψέμα σου να βρω
να μην μπορώ να τ' ανεχθώ
και δεν βρήκα ούτε ένα
Κι έπειτα μέτρησα πάλι για να δω
αν είν' τα λάθη μου εδώ
και δεν έλειπε κανένα...